وقتی آتش هسته ای مرکز یک ستاره کم سو می شود ستاره ممکن است شروع به رمبش کند و فشار درونی آن افزایش یابد.این رمبش ممکن است تا جایی ادامه یابد که شعاع ستاره از مقداری در حدود شعاع خورشید« 695500km»به مقدار بسیار کوچکی در حدود چند کیلومتر کاهش یابد،در نتیجه ستاره به یک ستاره نوترونی تبدیل میشود که ماده تشکیل دهنده آن به صورت گازی چگال،از نوترون های متراکم است.

چون  توزیع جرم ستاره به مقدار خیلی زیادی به محور چرخشش نزدیک شده است ستاره نوترونی در حدود ششصد تا هشتصد دور در ثانیه به دور خودش میچرخد.به عنوان مقایسه یادآوری میشود خورشید که یک ستاره نوعی است در حدود یک دور در ماه به دور خود میچرخد...


برگرفته از کتاب «مبانی فیزیک» نوشته دیوید هالیدی و رابرت رزنیک

/ 4 نظر / 14 بازدید
پرستو

جالب بود ولی کم بود

پرستو

جالب بود ولی کم بود

پرستو

جالب بود ولی کم بود

مرتضی

خوب بود اما یه نکته رو باید قید کنی که ستاره ها در پایان عمرشان بسته به جرمشان به چند حالت کوتوله سفید،ستاره نوترونی،ستاره پریونی و سیاه چاله تبدیل میشوند...ترتیب بالا از جرم کم به زیاد است