Scientific Information

زندگي تكثير ثروتی است كه نامش محبت است

شکار ماده تاریک نزدیک است
ساعت ۱:۱٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٩  

به دنبال یک سال تحقیق در استوانه فشرده میونی یا کشف کننده ذرات که بخشی از شتاب دهنده بزرگ هادرون در ژنو است، دانشمندان فیزیک می گویند که نسبت به هر زمان دیگر اکنون به کشف منبع ماده تاریک در عالم خیلی نزدیک شده اند.

دانشمندان حالا آزمایشات کاملی را برای برخورد دادن پرتون ها با همدیگر با سرعت نور انجام دادند. وقتی این ذرات زیر اتمی (بی نهایت کوچک) در قلب این دستگاه با هم برخورد میکنند، انرژی برآمده و چگالی آن مشابه چیزیست که در لحظات اولیه عالم؛ یعنی درست بعد از انفجار بیگ بنگ در 13.7 میلیارد سال قبل وجود داشته. شرایط خاصی که توسط این دستگاه شتاب دهنده ایجاد میشود میتواند به تولید ذرات جدیدی منجر شود که در آن زمان وجود داشته و حالا ناپدیده شده اند.
پژوهشگران میگویند اکنون در مسیری قرار داریم که میتوانیم یکی از نظریات اولیه در مورد لحظات نخستین عالم را رد و یا تائید کنیم و در نتیجه به خیلی از پرسش های فیزیک ذرات اتمی بنام ابرتقارن پاسخ دهیم. خیلی ها امیدوارند که این یکی از گسترش های معتبر برای مدل ستاندارد فیزیک ذرات اتمی است که میتواند فعال و انفعال شناخته شده میان ذرات ریز اتمی را با دقت حیران کننده توضیح دهد، اما متأسفانه با نسبت عام انشتین، ماده تاریک و انرژی تاریک سازگاری نداشته است.



در فیزیک ذرات اتمی، ابرتقارن به تقارنی گفته میشود که ذرات بنیادی دارای یک چرخش  خاص (Spin) را به ذرات بنیادی دیگر با نیم چرخش متفاوت که آن را ابر جفت می نامند مرتبط میکند. در یک نظریه ابرتقارن ناگسستنی، برای هر نوع بوزون یک نوع فرمیون مترادف با جرم مشابه و شمار کوانتوم داخلی و برعکس وجود دارد.

ماده تاریک یک ذره نامرئی است که نمی توان آن را بصورت مستقیم کشف کرد، اما میتوان حضور آن را از گردش کهکشان ها استنباط نمود. دانشمندان باور دارند که ماده تاریک حدود یک چهارم کل جرم عالم را تشکیل داده، در حالیکه ماده عادی یا قابل دیده (کهکشان، ستاره، سیاره، هر آنچه که در عالم دیده میشود) فقط 5 درصد جرم عالم را در بر میگیرد. ترکیب ماده تاریک یک راز است و تاکنون به احتمالات عجیبی ناشناخته در فیزیک منجر شده است.

انرژی آزاد شده از برخورد پرتون با پرتون در شتاب دهنده سرن، خود را بصورت ذراتی نشان میدهد که در همه جهت فرار میکنند. اکثر برخورد ها ذرات ناشناخته ی را به بار می آورد، اما در فرصت های بی نظیر ذرات جدیدی شامل ذرات پیش بینی شده در ابرتقارن یا  ذراتی بنام ذرات S تولید میشود. سبکترین ذره یک نامزد ذاتی برای ماده تاریک است، زیرا پایدار است و استوانه فشرده میونی فقط میتواند این ذرات را در نبود سیگنال های آن در حسگر ها ببیند که در نتیجه به عدم توان در انرژی و سرعت منجر میگردد.
با هدف کشف ذرات، استوانه فشرده میونی به برخورد های توجه دارد که بتواند دو یا چندین "فوران" انرژی بالا تولید کند (گروه یا دسته های از ذرات تقریبأ در همان جهت حرکت کنند) و انرژی در حد قابل توجه گم شود.
در سال 2011 دانشمندان سعی دارند تا شتاب دهنده هادرون و بخصوص استوانه فشرده میونی را به حرکت بی اندازند تا بتوانند به حدی داده ها (اطلاعات) بدست بیارند که در نهایت بتوانند وجود ابرتقارن را به عنوان توضیح مناسب برای وجود ماده تاریک تائید کنند.

منبع: آسمان پارس


قدیمی ترین کهکشانی که تاکنون کشف شده است
ساعت ۱٢:٢۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٩  

قدیمی ترین کهکشانی که تاکنون کشف شده است

 
یک گروه بین المللی از ستاره شناسان می گویند که قدیمی ترین کهکشانی که تاکنون رصد شده است شناسایی کرده اند. به نظر می رسد که این کهکشان یک توده عظیم نورانی است و قدمت آن به ۱۳ میلیارد سال پیش باز می گردد یعنی دورانی که فضا بسیار خالی تر از امروز بود.

خبرگزاری آسوشیتدپرس می افزاید که نتایج این پژوهش جدید هنوز مورد تایید قرار نگرفته و برخی از مراکز علمی و ستاره شناسی در این مورد تردید دارند.

نتایج و تصاویر این پژوهش که توسط تلسکوپ فضایی« هابل» ضبط شده اخیرا در شماره جدید مجله علمی « نیچر» منتشر شده است. طبق محاسبات این گروه پژوهشی ، کهکشان مورد بحث احتمالا حدود ۴۸۰ میلیون سال پس از پیدایش فضا (انفجار بزرگ) شکل گرفته است.

سال گذشته نیز یک گروه ستاره شناسی فرانسوی اعلام کرد که یک کهکشان ناشناخته را که قدمت آن به ۶۰۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ و پیدایش فضا باز می گردد کشف کرده اند. ولی نتایج این کشف نیز هنوز توسط جامعه علمی مورد تایید قرار نگرفته است.

«گارث ایلینگورث» یکی از اعضای این گروه و از اساتید دانشگاه سانتا کروز در کالیفرنیا می گوید که علاوه بر قدمت این کهکشان نکته جالب دیگر این است که معمولا در آن دوران اولیه از شکل گیری کائنات کهکشانهای نورانی به ندرت شکل می گرفتند و یا سرعت تشکیل آنها به نسبت دورانهای بعدی ده برابر کم تر بود.

به گفته وی در دوران اولیه از عمر کئنات فضا بسیار تاریک بود و در هر گوشه ای ممکن بود ذره ای از نور دیده شود.

خبرگزاری آسوشیتدپرس یادآوری می کند که پژوهشگران وستاره شناسان دیگر در مورد این تحقیقات تردید دارند. به گفته یکی از این منتقدان « ریچارد الیس از دانشگاه کالیفرنیا » ابتدا ادعا شده بود که سه کهکشان ناشناخته و قدیمی کشف شده است. ولی بعد این گروه پژوهشی ادعای خود را تغییر داد و اعلام کرد که فقط یک کهکشان کشف شده که آن هم با موارد قبلی متفاوت است.

ریچارد الیس می گوید:« این تناقض ها و تغییرات باعث می شود که پذیرش کشف جدید نیز دشوار شود.»

«گارث ایلینگتون» ضمن پذیرش اشتباه اولیه در مطالعات گروه خود می گوید ماقبل از انتشار رسمی این مطالعات متوجه اشتباه خود شده و آن را تصحیح کردیم.»

ایراد دیگری که منتقدان مطرح می کنند این است که احتمالا این هیئت تحقیقاتی فقط از یکی از فیلترهای تلسکوپ « هابل» برای رد یابی این کهکشان استفاده کرده است. به این ترتیب آنها حدس می زنند که شاید شیئ که توسط آنها رصد شده فاصله زمانی اش با ما بسیار نزدیکتر از آن چیزی است که به نظر می رسد.

مسئولان پژوهش جدید در گزارش خود به این نکته اشاره می کنند که یک احتمال ۲۰ درصدی وجود دارد که توده نورانی رصد شده فقط مجموعه ای از زباله های فضایی باشد اما در عین حال با قاطعیت بر صحت کشف تاکید می کنند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس در پایان خاطر نشان می کند که تلسکوپ فضایی « هابل» که حدود بیست سال از فعالیت آنها می گذرد در این مدت توانسته تصویر بیشتری از اجرام فضایی دورتر و قدیمی تر را رصد کند.برای گسترش فضا شناسی به لایه های دورتر و قدیمی تر کائنات همه منتظر ارسال تلسکوپ جدید ناسا به فضا هستند. این تلسکوپ که « جیمز وب » نام دارد قرار است در سال ۲۰۱۵ به فضا پرتاب شود.


کشف کوچکترین سیاره خارج از منظومه شمسی
ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٩  

کشف کوچکترین سیاره خارج از منظومه شمسی

 
یک فضاپیمای «ناسا» یک سیاره سنگی را کشف کرده است که کوچکترین سیاره ای است که تاکنون خارج از منظومه شمسی رصد شده است.

سیاره‌های سنگی یا زمین‌وار، برخلاف سیاره‌های موسوم به غول‌های گازی، از نظر ساختار موادشان، با زمین شباهت بیشتری دارند.
 
کشف این سیاره کوچک فضاشناسان را امیدوار کرده که در آینده اکتشافات دیگری نظیر این روی خواهد داد.

به گزارش  سی ان ان، این سیاره کوچک فراخورشیدی که «کپلر-۱۰ب» نام‌گذاری شده تقریبا یک و نیم برابر کره زمین است.

به گفته « ناسا» کشف این سیاره پس از حدود هشت ماه جمع آوری اطلاعات و تحقیقات صورت گرفت. این اولین سیاره سنگی و مشابه کره زمین است که توسط فضای پیمای «کپلر» کشف می شود.

ناتالی باتالها یکی از مسئولان این ماموریت علمی- اکتشافی در ناسا گفت: «تمام امکانات فضاپیمای اکتشافی کپلر به خدمت گرفته شده تا اولین سیاره سنگی را که در مدار ستاره ای به غیر از خورشید حرکت می کند شناسایی و کشف کند. تیم اکتشافی فضاپیمای کپلر در سال ۲۰۱۰ تصمیم گرفت که براساس اطلاعاتی که تا آن زمان جمع‌آوری شده بود این سیاره را ردیابی و کشف کند و اکنون می بینیم که این ماموریت به نتایج خود رسیده است.»

به نسبت سیاره هایی که معمولا از توده های گاز تشکیل شده اند، اندازه و ساختار سنگی این سیاره ممکن است زمینه های لازم برای وجود آب و نوعی از حیات در سطح آن را فراهم کرده باشد. البته شرط مهم دیگر فاصله آن با ستاره ای است که در مرکز این منظومه قرار دارد. به گفته مسئولان « ناسا» این سیاره به نسبت فاصله سیاره عطارد تا خورشید تقریبا بیست برابر به ستاره منظومه خود نزدیک‌تر است.

شبکه خبری سی‌ان‌ان از قول مقامات « ناسا» می نویسد که فاصله این سیاره جدید تا کره زمین حدود ۵۶۰ سال نوری است. با این همه دانشوران علوم فضایی در مورد آینده اکتشافات فضاپیمای «کپلر» بسیار خوشبین و امیدوار هستند.

یکی از دانشمندانی که در برنامه های اکتشافی مربوط به فضاپیمای « کپلر » کار می کند گفت: « هر چند این سیاره در محدوده قابل زیست قرار ندارد اما این کشف مهیج نشان می‌دهد که این ماموریت اکتشافی چه دستاوردهای بزرگی خواهد داشت.»

شبکه خبری سی ان ان یادآوری می کند که ماموریت فضاپیمای «کپلر» اولین برنامه اکتشافی «ناسا» برای شناسایی سیاره هایی با اندازه مشابه کره زمین و در محدوده های قابل زیست و یا کشف سیاره هایی است که به دلیل فاصله مناسب با ستاره مرکزی منظومه خود امکان وجود آب مایع و نوعی از حیات در آنها محتمل است.

فضاپیمای « کپلر» اندازه این سیاره و سایر مشخصات آن را از روی کاهش میزان نور ستاره مرکزی منظومه به هنگام عبور این سیاره از مقابل آن تشخیص داده است.

کشف یک منظومه فراخورشیدی جدید در کهکشان راه شیری
ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٩  

کشف یک منظومه فراخورشیدی جدید در کهکشان راه شیری

رنگ زرد: قاچی از فضای کهکشان راه شیری که مورد رصد تلسکوپ کپلر قرار دارد.

رنگ زرد: قاچی از فضای کهکشان راه شیری که مورد رصد تلسکوپ کپلر قرار دارد.

دانشمندان سازمان ناسا، در فاصله دو هزار سال نوری از زمین یک منظومه جدید شامل یک خورشید و دست کم شش سیاره کشف کرده‌اند که پنج عدد از این سیاره‌ها اندازه‌هایی قابل قیاس با کره زمین دارند.

این منظومه فراخورشیدی، در کهکشان خود ما، یعنی کهکشان راه شیری، قرار دارد و از سوی دانشمندان «کپلر ۱۱» نام گرفته‌است. منظومه‌های فراخورشیدی، منظومه‌هایی متشکل از خورشیدهایی غیر از خورشید ما هستند.

پنج سیارهٔ تازه کشف شده در این منظومه، همه در محدوده‌ای موسوم به «محدوده قابل زیست» یا «محدوده زیست‌پذیر» حول ستاره خود می‌گردند.

محدوده زیست‌پذیر، به فواصلی پیرامون هر ستاره گفته می‌شود که سیارات مشابه زمین در آن فواصل ممکن است بتوانند آب را به حالت مایع بر سطح خود نگه دارند. سیارات خارج از این محدوده یا به خاطر سرمای زیاد، تنها دارای سطوحی شامل یخ هستند یا به خاطر گرمای زیاد تنها بخارهایی از آب را شامل می‌شوند.
بعید نیست که تلسکوپ کپلر بتواند در سال‌های آینده برای این پرسش دیرینه که «آیا سیاره زمین منحصر بفرد است» پاسخی بیابد.

تلسکوپ کپلر که این سیارات را کشف کرده برای کشف آنها از روش اندازه‌گیری کم و زیاد شدن دوره‌ای نوری که از ستاره نامبرده به ما می‌رسد استفاده کرده‌است. کم و زیاد شدن‌های نور ستاره‌ها نشان‌دهنده آن است که سیاره‌هایی از جلو آنها رد می‌شود.

تلسکوپ کپلر که در مداری گرد کره زمین می‌چرخد در جستجوهای خود برای یافتن موجودات زنده در فضا، تاکنون با استفاده از این روش‌ها موفق به کشف ۵۴ سیاره شده که در محدوده زیست‌پذیر قرار دارند.

«جک لیساور»، از دانشمندان پژوهشگاه «اِیمِس» در کالیفرنیا می‌گوید که هیچ‌کس تاکنون موفق نشده‌بود با این روش، ۶ سیاره را هم‌زمان کشف کند.

تلسکوپ کپلر تنها ظرف یک سال با بررسی یک قاچ کوچک از قرص کهکشان ما، به ۱۲۳۵ مورد از احتمال وجود سیاره فراخورشیدی برخورده‌است.

ستاره‌شناسان می‌گویند که اگر این روند پیش برود بعید نیست که تلسکوپ کپلر بتواند در سال‌های آینده برای این پرسش دیرینه که «آیا سیاره زمین منحصر بفرد است» پاسخی بیابد.

اوایل سال جاری نیز کپلر، کشف سیاره‌ای یک برابر و نیم بزرگ‌تر از زمین به نام «
کپلر-۱۰ب» را اعلام کرد که ساختار داخلی آن شبیه به زمین ولی حرارت آن بسیار بالاتر از آن است که قابل زیست باشد.

هاوکینگ : خدا آفریدگار عالم نیست!!!!!!!
ساعت ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٩  

هاوکینگ : خدا آفریدگار عالم نیست!!!!!!!!!

استیون هاوکینگ، فیزیکدان  بریتانیایی

استیون هاوکینگ، فیزیکدان بریتانیایی

استیون هاوکینگ فیزیکدان برجسته بریتانیایی در کتاب تازه خود مدعی می شود که خدا عالم و کهکشان را نیافریده و «انفجار بزرگ کهکشانی » که بسیاری از سیاره و ستارگان بر اثر آن بوجود آمده اند، نتیجه و پیامد قوانین فیزیک است.

نام این کتاب « طرح عظیم » است و استیون هاوکینگ آنرا همراه فیزیکدان آمریکایی لئونارد میلودینو نوشته است. در این کتاب استدلال می شود که وجود فرضیه های گوناگون و اکتشافات جدید ثابت می کند که جهان هستی یک خالق ندارد.

روزنامه تایمز چاپ لندن بخش‌هایی از این کتاب را منتشر کرده که در قسمتی از آن پروفسور هاوکینگ می نویسد:« چون قوانین جدید فیزیک مثل جاذبه وجود دارند کهکشان می تواند خود را از هیچ بسازد. روند خلق بدون مقدمه و یکباره دلیل وجود کهکشان و هستی ما است . هیچ ضرورتی ندارد که خداوند را برنامه ریز و مسئول آن آفرینش بدانیم.»

استیون هاوکینگ که اکنون ۶۸ ساله است از سال ۱۹۸۸ با کتابی تحت عنوان « تاریخ خلاصه ای از زمان» که توضیحی در مورد پیدایش عالم هستی بود به شهرت رسید. در عین حال وی در عرصه فیزیک کوانتوم و کهکشان شناسی مطالعات گسترده ای دارد و از جمله صاحبنظران برجسته این علوم است.

اظهار نظرهای جدید پروفسور هاوکینگ در کتاب تازه خود نشان می دهد که وی دیدگاههای قبلی خود در مورد آفرینش و دین را کنار گذاشته است.

او سابقا در کتاب « خلاصه ای از تاریخ زمان » نوشته بود که قوانین فیزیک ثابت می کند که اصلا لزومی ندارد که خدا را در مسئله آفرینش کهکشان دخالت داد. وی معتقد بود:« اگر ما یک فرضیه همه جانبه و کامل را در مورد پیدایش عالم کشف کنیم این مهمترین پیروزی انسان خواهد بود چون ما قادر خواهیم بود که درون ذهن خدا را بشناسیم»

به نوشته روزنامه تایمز چاپ لندن هاوکینگ در کتاب تازه خود می گوید که کشفیات سال ۱۹۹۲ که نشان داد سیاره های دیگری وجود دارند که به دور ستاره ای غیر از خورشید می چرخند فرضیه اسحاق نیوتن در مورد آفرینش کهکشان توسط خدا را مورد تردید قرار داد.

هاوکینگ در بخشی از کتاب تازه خود می نویسد:« کشف منظومه های دیگر نظیر منظومه خورشیدی ثابت کرد که منظومه ما که در برگیرنده یک خورشید و سیاره هایی است که پیرامون آن می چرخند یک پدیده منحصر به فرد نیست. این واقعیت نشان داد که وجود حالت فیزیکی ایده آل بین خورشید و کره زمین و پیدایش انسان روی کره زمین یک پدیده از پیش طراحی شده و دقیق برای موجودیت و رفاه انسان نیست.»

استیون هاوکینگ به خاطر ابتلا به بیماری مرگ تدریجی سلسله اعصاب خود سالهاست که در حالت فلج کامل زندگی می کند. سال گذشته او از مقام برجسته علمی خود یعنی ریاست بخش ریاضیات دانشگاه کمبریج استعفا داد. وی از سال ۱۹۷۹ در این مقام بوده و یک زمانی این کرسی علمی در اختیار اسحاق نیوتن بود.

کتاب جدید استیون هاوکینگ به نام « طرح عظیم» از هفته آینده وارد بازار خواهد شد.

عدد "پی" یا همان 3.14
ساعت ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٩  
 عدد " پی "

عدد مشهور 3.14 یا همان عدد "پی" در پیچیده ترین حالت عددی خواهد بود که تا کنون دو هزار و 700 بیلیون رقم اعشار برای آن محاسبه شده است اما نشریه نیوساینتیست پنج وجه دیگر این عدد را نیز به مناسبت روز عدد پی آشکار کرده است.
ریاضیدانان هر سال در 14 مارچ روز عدد پی را گرامی می دارند. روزی که به احترام محاسبه اولین اعشار عدد مشهور 3.14 نامگذاری شده است. شاید همه بدانند که عدد پی نسبت محیط دایره به قطر آن را تعیین می کند اما حقایق ناآشناتری درباره این پدیده ریاضی نیز وجود دارد که در ادامه به پنج مورد از آنها اشاره خواهد شد.

عدد پی در آسمان

شاید ستاره های آسمان الهام بخش یونانیان باستان بوده اند اما یونانیان هرگز از این نقاط درخشان برای محاسبه عدد پی استفاده نکرده اند. رابرت ماتیوز از دانشگاه استون به منظور انجام این محاسبه اطلاعات نجومی و اخترشناسی را با نظریه اعداد ترکیب کرد. وی از این حقیقت که برای هر مجموعه بزرگ از اعداد اتفاقی احتمال اینکه هر دو عدد با یکدیگر هیچ وجه مشترکی نداشته باشند، عدد 6 تقسیم بر عدد پی به توان دو خواهد بود، استفاده کرد. ماتیوز فاصله فضایی میان 100 نمونه از درخشانترین ستاره های آسمان را محاسبه کرده و آنها را به یک میلیون جفت از اعداد تصادفی تبدیل کرد که در حدود 61 درصد از آنها هیچ وجه اشتراکی با یکدیگر نداشتند. با این مطالعات ماتیوز توانست مقدار عدد پی را تا 3.12772 محاسبه کند که 99.6 درصد صحیح است.

عدد "پی" مانند رودخانه ها به زمین باز می گردد

عدد پی بر روی زمین نیز فعالیت هایی را به عهده دارد. این عدد می تواند مسیر رودخانه های پیچ در پیچی مانند آمازون را محاسبه کند. میزان پیچ و خم یک رود به واسطه انحراف آن از مسیر مستقیم تا منبع آب رود شرح داده می شود و عدد پی نشان می دهد یک رودخانه متوسط دارای انحراف مسیری در حدود 3.14 است.

"پی" تنها عددی است که الهام بخش ادبیات بوده است

"الکس بلوز" روزنامه نگار در کتاب جدید خود با نام "ماجراجوییهای الکس در سرزمین اعداد" شرح می دهد چگونه عدد پی توانسته است الهام بخش شکلی از نگارش خلاقانه به نام Pilish شود. با استفاده از این شیوه اشعاری نگاشته می شوند که تعداد حروف واژه های متوالی در آن با کمک عدد پی تعیین می شوند. یکی از مشهورترین اشعاری که به این سبک سروده شده است Cadaeic Cadenza نام دارد که توسط "مایک کیث" نوشته شده است. وی در عین حال کتابی 10 هزار کلمه ای را نیز با کمک این تکنیک نگاشته است.

عدد "پی" در اتاق منزل شما

جدیدترین محاسبات مقدار عدد پی را تا دو هزار و 700 بیلیون رقم تعیین کرده اند که آخرین آن سال گذشته توسط "فابریس بلارد" انجام گرفته است. وی برای محاسبه این ارقام از رایانه استفاده کرده است اما می توان با کمک چند سوزن و برگه ای کاغذ خط دار نیز این عدد را به راحتی محاسبه کرد. سوزن ها را بر روی کاغذ بیاندازید و میزان درصد سقوط سوزنها بر روی یک خط مستقیم را محاسبه کنید. با کمی دقت پاسخ به دست آمده باید طول سوزن تقسیم بر فاصله میان خطوط باشد که در عدد دو تقسیم بر عدد پی ضرب شده باشد. این فرمول پس از ارائه آن توسط "کامت دو بوفون"  ریاضیدان فرانسوی در سال 1733 به "مسئله سوزن بوفون" شهرت یافته است.  این نظریه در سال 1901 برای اولین بار مورد آزمایش "ماریو لازارینی" قرار گرفت و وی برای محاسبه عدد در حدود سه هزار و 408 سوزن را بر روی کاغذ ریخت تا بتواند مقدار عدد پی را تا 3.1415929 به دست آورد.

اطلاعات بانکی شما در عدد "پی" دیده می شوند

عدد پی عددی بی قاعده است و می تواند برای همیشه امتداد داشته باشد، این به آن معنی است که احتمال یافتن هر نوع عددی در آن وجود خواهد داشت. تاریخ تولد، شماره تلفن و یا حتی جزئیات شماره حسابهای بانکی افراد می توانند خود را در لشگر اعداد و ارقام عدد پی پنهان کرده باشند. در عین حال با استفاده از کدهایی که اعداد را به حروف تبدیل می کند، حتی می توان آثار کامل شکسپیر و یا هر کتاب دیگری که تا کنون نوشته شده است را در میان ارقام عدد پی مشاهده کرد.


دستیابی به فناوری نامرئی‌کردن انسان در آلمان!!
ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ بهمن ۱۳۸٩  

دانشمندان آلمانی خبر از تولید پارچه دادند که با پوشیدن لباس بافته شده از آن انسان می توان پشت آن پنهان شده و دیده نشود.

به گزارش فردا و به نقل از الشرق الاوسط، بعد از آن که دانشمندان ایتالیایی توانستند پارچه ای شبیه لباس مرد عنکبوتی تولید کنند که انسان آن را بر تن کند و از دیوار ها بخاطر قابلیت چسبندگی آن بالا رود، به تازگی دانشمندان آلمانی نیز خبر از تولید پارچه دادند که با پوشیدن لباس بافته شده از آن انسان می توان پشت آن پنهان شده و دیده نشود.

مرکز تحقیقاتی تکنولوژی کارلسروهه در آلمان اعلام کرده است، آنچه تا پیش از این تنها در تصورات و خیال انسان بود امروز به واقعیت رسیده است که لباسی با پارچه ای آماده شود که نور را منعکس نکند. محققان می گویند این پارچه بر روی هر فردی قرار گیرد و یا اکر فردی لباس بافته شده از این پارچه را به تن کند دیده نمشود و کاملا مخفی خواهد شد.

همچنین یکی از مسئولین شرکت تولید کننده این پارچه می گوید: چشم انسان هنگامی توانایی دیدن دارد که نور با برخورد با اشیاء منعکس شود اما این پارچه مانع از انعکاس نور می شود.

گفتی است بنا بر اعلام این شرکت محصول تولید شده فعلا در حد ۹میکرومتر مربع مساحت دارد، پس نباید فعلا تا چند سال دیگر توقع داشت تا با پوشیدن آن بتوان از بانک ها به طور مخفیانه سرقت نمود !


هفت کشف مبهوت کننده علم فیزیک!
ساعت ٥:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ بهمن ۱۳۸٩  
در پی اکتشافات پی در پی و بزرگی که طی ماه ها و سال جاری در علم فیزیک رخ داده است هفت بخش از شگفت انگیزترین این کشفیات معرفی شده است.
علم فیزیک به تازگی توانسته است بخشهایی از قسمتهای نامحسوس و غیر قابل مشاهده جهان را برای انسانها آشکار سازد. از گره زدن رشته های نوری تا کشف ضد ماده. نشریه لایو ساینس هفت مورد از شگفت انگیز ترین اکتشافات جدید علم فیزیک را معرفی می کند.

محصور کردن اشباح: یکی از غریب ترین پیش بینی های نظریه کوانتوم این است که می‌توان ذرات را به دام انداخت و به این شکل حتی اگر ذرات در فضا از یکدیگر جدا شوند زمانی که پدیده ای در رابطه با یکی از آنها رخ دهد، ذره دیگر نیز نسبت به آن پدیده از خود واکنش نشان می‌دهد. دانشمندان در ژوئن سال گذشته اعلام کردند موفق به اندازه گیری میزان درگیری ذرات در نوعی جدید از سیستم ذره ای شده اند، سیستمی متشکل از دو جفت ذره مرتعش. این اولین باری است که دانشمندان توانسته اند الگوی حرکتی ذرات محصور شده را به دست آورند. پدیده ای که می‌تواند شمایلی از جهانی بزرگتر به شمار رود.
گره زدن نور: شاید اینگونه به نظر آید که نور در مسیری مستقیم حرکت می‌کند اما به تازگی روشی برای گره زدن آن ابداع شده است. در ژانویه سال جاری محققان گزارش دادند با استفاده از هلوگرامی که کنترل آن به عهده رایانه بوده است توانسته اند پرتوهای نور لیزر را گره بزنند. هولوگرام که جریان نور را کنترل می‌کند به شکلی ساخته شده بود تا بتواند نور را در شکل و مسیری ویژه هدایت کند. در این کشف از دامنه ای از علم ریاضی به نام نظریه گره برای مطالعه بر روی گره های به دست آمده بر روی نور استفاده شد.
خلق ذره جدیدی از ضد ماده: به واسطه برخورد دادن دو ذره با یکدیگر در سرعتی نزدیک به سرعت نور در یک برخورد دهنده اتمی، دانشمندان نوعی جدید از ماده که تا به حال هرگز مشاهده نشده بود را خلق کردند: آنتی هایپرتریتون. این ذره از جهات مختلفی بسیار شگفت انگیز است زیرا یک ماده عادی نبوده و یک ضد ماده است که هر زمان با ماده عادی تماس برقرار کند آن را نابود خواهد ساخت. همچنین آنتی هایپرتریتون ذره ای است که به آن ماده بیگانه می گویند زیرا از بخشهای نادری ترکیب شده است که کوارکهای بیگانه نام دارند.
ساخت نقاط مغناطیسی شناور برای رسیدن به هسته ای کیهانی: هسته ای، ترکیب هسته اتم ها در داخل ستاره ها یکی از اهداف طولانی مدت است که انسانها در پی دستیابی به آن بوده و هستند. در صورتی که دانشمندان بتوانند به این انرژی دست یابند در واقع به منبعی قدرتمند از انرژی که از تاثیرات منفی زیست محیطی اندکی برخوردار است، رسیده اند. در ژانویه سال ۲۰۱۰ دانشمندان با اعلام ساخت مغناطیسهای شناوری که قادرند شرایط مورد نیاز برای تولید این انرژی را فراهم آورد یک قدم به دستیابی به این منبع انرژی نزدیکتر شدند.
نور ماده را تا می‌کند: در حالی که مشاهده منحرف کردن یا خمیده کردن نور به واسطه ماده امری طبیعی به شمار می‌رود، دیدن خم شدن ماده توسط نور یکی از عجیب ترین پدیده هایی است که فیزیکدانان به تازگی شاهد آن بوده اند. این پدیده طی آزمایشی در ماه مارچ سال جاری گزارش شده است که طی آن دانشمندان رشته هایی از روبانهای نانو ذرات را با برخورد دادن پرتوهای نور به شکل مارپیچ درآوردند.
سه قلوهای شگفت انگیز: دانشمندان با استفاده از اتمهای لیتیوم توانستند یکی از سمبلهای باستانی ریاضی را به نام “حلقه های برومین” بازخلق کنند. این حلقه ها سه حلقه درهم هستند که در صورت برداشتن هر یک از آنها، هر سه حلقه از یکدیگر جدا خواهند شد. فیزیکدانان از گذشته می‌دانستند که ذرات از توانایی تشکیل دادن چنین حلقه هایی برخوردارند اما تا کنون هیچکس موفق به خلق این سمبل نشده بود. این حلقه ها در دسامبر ۲۰۰۹ و چهل سال پس از اولین پیش بینی فیزیکدانان از این ویژگی ذرات ارائه شدند.
سوپ کوارک-گلون: یکی دیگر از بخشهای شگفت انگیز علم فیزیک نیز به واسطه برخورد دهنده “بروکهاون” در فوریه سال جاری کشف شد. این برخورد دهنده طی آزمایشی توانست ترکیبی از کوارک – گلون یا سوپ کوارک – گلونی به وجود آورد ترکیبی که در آن پروتونها و نوترونها به بخشهای سازنده اصلی خود یعنی کوارکها و گلونها شکسته می شوند. این آزمایش به واسطه برخورد قدرتمند اتم طلا در حرارتی برابر چهار تریلیون درجه سلسیوس انجام گرفت، شرایطی که حرارت آن از مرکز خورشید ۲۵۰ هزار بار داغتر بوده و با شرایطی که پس از تولد جهان موجود بوده برابری می‌کند همچنین این بالاترین حرارتی است که تا به حال بر روی زمین به وجود آمده است.

منشاء حیات مریخ میکروب‌های زمینی
ساعت ٥:٢۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ بهمن ۱۳۸٩  

روش های استریلیزه کردن فضاپیماها، موجودات ریزی را که به شرایط سخت عادت دارند از بین نمی‌برد. این موجودات با فضاپیما به مریخ می‌روند و بعد، دانشمندان خیال می‌کنند که علایم حیات را روز مریخ کشف کرده‌اند!

11  منشاء حیات مریخ میکروب‌های زمینی

فضاپیماها و کاوشگرانی که از زمین به مقصد مریخ حرکت می‌کنند،‌ اگر چه با روش‌هایی مخصوص از آلودگی‌ها پاک می‌شوند، ‌اما به نظر می‌رسد که باز هم، ‌مسافرین قاچاقی دارند که به مریخ سفر می‌کنند.

مطالعات تازه محققین نشان می‌دهد برخی از انواع باکتری‌ها که از این طریق به مریخ رفته‌اند، می‌توانند مدت‌ها روی مریخ زنده بمانند و باعث شوند که دانشمندان فریب بخورند و در بدترین حالت، دیگر به سراغ نمونه‌های واقعی مریخی که احتمالا در لابه‌لای خاک این سیاره منتظر کشف شدن هستند، نروند.

به گزارش وایرد، گروهی از محققین به تازگی مدعی شده‌اند که روش‌های فعلی تمیز کردن فضاپیماها، اجازه می‌دهد موجودات ریزی که در شرایط بسیار سخت دوام می‌آورند، تک‌سلولی‌های نمک‌دوست و موجودات کوچکی که به جانوران تنبل معروفند،‌ زنده بمانند و با فضاپیما سفر کنند. در واقع ما با این روش، میکروب‌های شرایط سخت را انتخاب می‌کنیم و آن‌هارا روانه مریخ می‌کنیم!

آدام جانسون از دانشگاه ایندیانا و همکارانش حتی فهرستی از این موجودات را هم تهیه کرده‌اند: باکتری‌های لایه منجمد سیبری، ‌ریزارگانیسم‌های تک‌سلولی آب‌های شور مکزیک، موجودات مخمرمانند چشمه‌های سرد و نمکی مناطق قطبی کانادا و جانوران تنبل که خرس‌های آبی هم نامیده می‌شوند. همه این‌ها موجودات ریز زمینی هستند که به شرایط سخت عادت دارند و در فضا دوام می‌آورند.

این اولین مطالعه‌ای است که همه موجودات را با هم در نظر گرفته است. محققین سعی کردند شرایط مریخ را در آزمایشگاه شبیه‌سازی کنند تا بببینند هر یک از این موجودات تا چه مدتی روی مریخ دوام می‌آورند.

پیش از این اغلب بر این باور بودند که پرتوهای فرابنفش خورشید که از جو رقیق مریخ عبور کرده و به سطح سیاره سرخ میرسند، اجازه تداوم حیات به موجودات ریز زمینی نخواهد داد. اما مشخص شد که فقط کافی است موجود خودش را به عمق چند میلیمتری خاک برساند تا از آسیب اشعه فرابنفش در امان باشد.

مطالعات محققین نشان می‌دهد که دوام میکروب‌های زمینی روی مریخ ربطی به دما و اتمسفر مریخ ندارد. بلکه مهم شرایط خاک مریخ است. بر این اساس، برخی موجودات میکروبی زمین تا چندصد روز هم روی مریخ زنده می‌مانند.

حتی برخی در معرض شرایط سخت، خشک می‌شوند و به نوعی مومیایی می‌شوند. در همه این حالات، ممکن است دانشمندان به خطا میکروب‌های زمینی را به عنوان نشانه‌هایی از حیات روی مریخ تلقی کنند.

به نظر می‌رسد روش‌های استریلیزه کردن فضاپیماها و همچنین نمونه‌برداری و شناسایی علایم حیات روی مریخ، نیاز به بازنگری دارد.


خبر کشف سیاره ای شبیه به کره زمین
ساعت ٥:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ بهمن ۱۳۸٩  

ستاره‌شناسان سیاره‌ای را که شرایط زندگی در آن وجود دارد، کشف کردند.

www.Patogh98.Com | سایت سرگرمی و تفریحی پاتوق 98

دانشمندان اعلام کردند که به تازگی سیاره‌ای را در خارج از منظومه شمسی کشف کرده‌اند که دمای این سیاره نه خیلی سرد و نه خیلی گرم است و دمای آن برای زیستن مناسب است.

محققان دابشگاه کالیفرنیا اعلام کردند که این سیاره با نام «Gliese 581» سه برابر سیاره ما زمین است.

ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ “کک ” در هاوایی در طی ۱۱ سال مطالعه موفق به کشف این سیاره شده‌اند.

نتایج این تحقیقات که در مجله اخترشناسی منتشر شده است نشان می‌دهد که سیاره «Gliese 581» حدود ۲۰ سال نوری از زمین فاصله دارد.

هر سال نوری معادل مسافتی که نور در خلاء در مدت یک سال طی می‌کند، نور در هر ثانیه ۳۰۰ هزار کیلومتر (۱۸۶ هزار مایل) است.

ووگات یکی از محققان این پروژه تحقیقاتی گفت: حدود ۵۰۰ سیاره خارج از منظومه شمسی وجود دارد و امکان وجود سیاره‌هایی مشابه این سیاره وجود دارد