Scientific Information

زندگي تكثير ثروتی است كه نامش محبت است

ارسال متن های علمی و یا نجومی خود
ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ فروردین ۱۳۸٩  

به مناسبت سال جدید برای اولین بار در دنیای بزرگ و بی انتهای WEB یک تحول بزرگی رو می خوایم ایجاد کنیم آن تحول به این صورت است که شما می توانید متن های علمی و یا نجومی مورد علاقه خودتونو به ایمیلی که در زیر می بینید بفرستید تا با اسم و مشخصات خودتون ثبت بشه و یک Page با تمام مشخصاتتون مخصوص خودتون داشته باشید که این کار یک مزیتی براتون داره و اون مزیت اینه که اگر تعداد نظرها توی پست شما زیاد باشه شما هم می توانید یکی از نویسندگان این وبلاگ باشید و سهمی تو این Weblog داشته باشید.

پست های شما در کمتر از 24 ساعت توسط یکی از مدیران (پگاه یا خشایار) چک می شه و اگر مورد تایید بود Poste شما با تمام مشخصاتتون Shared می شه.

€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$

ü  توجه:|Warning:

لطفا در هنگام ارسال متن های علمی و یا نجومی خود رعایت موارد زیر ضروری است:

ü     انتخاب Title مناسب برای Post و متناسب بودن آن با متن علمی

ü     درست نوشتن اسامی و نام های دانشمندان

ü     تکراری نبودن متن های علمی و یا نجومی

ü    نوشتن نام و نام خانوادگی - شهر یا کشور خود

ü    در مقاله خود به هیچ شخصیت، دین، مذهب، فرقه، اعتقاد، فرهنگ،... توهین و انتقاد نکنید.

ü    لطفا منبع مقاله خود را نیز ذکر کنید.

ü    لطفا مقاله های خود را از لحاظ غلط املایی بررسی کنید.

€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$€$

ü  ایمیل:|Email:

ksht1991@yahoo.com


بازتاب نورخورشید وجود مایع در دریاچه قمر کیوان را تایید کرد
ساعت ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٩  

فضاپیمای کاسینی سازمان فضایی آمریکا (ناسا) اولین درخشش حاصل از انعکاس نور خورشید از دریاچه‌ای بر روی قمر سیاره کیوان موسوم به "تیتان" را دریافت کرده که تایید کننده وجود مایع روی بخشی از این قمر است.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "nasa.gov" ، دانشمند‌ان کاسینی از مدتها پیش به دنبال این درخشش بوده‌اند که به عنوان "بازتاب کامل" نیز نامیده می‌شود.
 
جست‌وجوی این پدیده از زمان آغاز فعالیت کاسینی به دور کیوان در سال 2004 آغاز شده است، اما تاکنون نیمکره شمالی تیتان که نسبت به نیمکره جنوبی دریاچه‌های بیشتری دارد، در تاریکی زمستان پوشیده بوده است.
 
اخیرا با رسیدن به ماه اوت سال 2009 به تدریج خورشید تابش مستقیم به دریاچه‌های شمالی را آغاز کرد و بهار و نیمکره شمالی تیتان آغاز شد.
 
اتمسفر غبارآلود تیتان همچنین بازتاب نور خورشید را در اکثر طول موج‌ها مسدود می‌کند.
 
تصویر این بازتاب نور در ماه ژولای سال جاری میلادی به دست آمده است.
 
گفتنی است، تیتان بزرگترین قمر سیاره کیوان است.

شبیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین سیاره به زمین کشف شد
ساعت ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٩  
کشف یک سیاره مشابه زمین،‌ که احتمالا از آب و سنگ تشکیل شده و اتمسفر دارد، ‌امیدهایی تازه برای یافتن حیات در کهکشان پدید آورده است. حجم این سیاره 19 برابر زمین است، اما تنها 6.5 بار از زمین سنگینتر است
 
طی روزهای گذشته،‌ خبرگزاری‌های مختلف‌ خبر از مشاهده سیاره‌ای می‌دهند که به نظر می‌رسد شبیه‌ترین سیاره به زمین است که تاکنون شناخته شده است. این مسئله،‌ باعث شده که این سیاره به اولین گزینه لیست سیاره‌های قابل حیات تبدیل شود.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "popsci.com" ، این سیاره اولین ابرزمینی است که اتمسفر دارد و احتمال بالایی وجود دارد که روی سطح آن آب نیز وجود داشته باشد. ابرزمین‌،‌ به سیاره‌هایی گفته می‌شود که از زمین بزرگ‌تر و از سیاره‌های گازی کوچک‌ترند. این ابرزمین، ‌در مقایسه با سایر سیاره‌هایی که در یک منظومه شمسی واقع شده‌اند،‌ بسیار به زمین شبیه‌تر است. جالب این‌جاست که ستاره‌شناسان این سیاره را با یک تلسکوپ کاملا معمولی و آماتوری پیدا کرده‌اند که در هر خانه ای ممکن است پیدا شود.
 
این سیاره تازه، به دور یک ستاره کوتوله قرمز می‌گردد و در فاصله 40 سال نوری از زمین، فقط زمانی از روی زمین قابل رویت است که هنگام چرخش به دور ستاره از مقابل این ستاره قرمز عبور کند. ستاره‌شناسان توانستند اندازه و جرم این سیاره را اندازه‌گیری کنند و حتی امیدوارند که مواد شیمیایی سازنده اتمسفر آن را از روی نور بازتاب شده از سیاره و به کمک تلسکوپ فضایی هابل شناسایی کنند.
 
دانشمندان اغلب،‌ ابرزمین‌ها را به طور غیرمستقیم،‌ از روی تاثیری که بر ستاره‌های منظومه خود دارند پیدا می‌کنند. اما حالا این سیاره جدید،‌ که GJ 1214b نامیده شده،‌ در کنار CoRoT-7-b (ابرزمینی دیگری که چندی پیش به طریقی مشابه کشف شد)، تنها دو ابرزمینی هستند که مستقیما هنگام چرخش دور ستاره خودشان دیده شده‌اند و بدین ترتیب برای ستاره‌شناسان شرایط استثنایی پدید آوردند که به بررسی آن‌ها بپردازند.
 
یکی از دلایلی که این دو سیاره متفاوتند این است که،‌ چنین شرایطی زمانی اتفاق می‌افتد که سیاره مدار بزرگی داشته باشد تا هنگام دیدن ستاره،‌ باعث نوعی گرفت سیاره‌ای بسیار نادر بشود. ستاره‌های مانند خورشید خیلی پرنورند و زمانی که با تلسکوپ به آن‌ها نگاه می‌شود، نور زیاد آن‌ها نمی‌گذارد که تلسکوپ، سیاره‌ای را که از جلوی آن‌ها عبور می‌کند ببیند،‌ به همین دلیل ستاره‌شناسان به ابزار فضایی مانند تلسکوپ فضایی کپلر ناسا متوصل می‌شوند.
 
به گزارش نیوساینتیست،‌ این سیاره از نظر حجمی نوزده برابر زمین است در حالی که تنها 6.6 برابر زمین جرم دارد. چنین جرمی می‌تواند غالبا از آب،‌ احتمالا به حالت مایع،‌ تشکیل شده باشد و قدری هم مواد سنگی در هسته‌اش داشته باشد. با این حال،‌ به گزارش نیچر،‌ این سیاره به نسبت به ستاره خود نزدیک است و این باعث می‌شود برای داشتن حیات، ‌حداقل به صورتی که ما می‌شناسیم، ‌خیلی داغ باشد.
 
از طرفی،‌ مدل‌های تئوریک نشان می‌دهند که چنین سیاره‌ای می‌تواند خیلی دورتر از ستاره‌اش تشکیل شده باشد و دمای کم آن فاصله،‌ باعث ترکیبی از سنگ و یخ روی آن ‌شود،‌ مانند قمر مشتری،‌ گانیمد. اما با انتقال آن به مدارهای نزدیک‌تر به ستاره، ‌تبدیل به یک دنیای آبی دارای اتمسفر می‌شود. یک احتمال دیگر این است که چنین سیاره‌ای، ‌یک سیاره کوچک صخره‌ای دارای اتمسفر حجیم بوده و بعد بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی بر حجمش افزوده شده است.
 
با همه این نظریه‌ها،‌ هنوز به نظر می‌رسد یافتن این سیاره، ‌از گام‌های نخست در یافتن سیاره‌های قابل حیات باشد. با این که این سیاره، به دلیل این که به نظر می‌رسد گرمای کمی از ستاره‌اش،‌ علیرغم فاصله کم می‌گیرد،‌ همچنان مرکز توجه برای پیدا کردن حیات قرار گرفته، ‌اما باز به اعتقاد بسیاری از ستاره‌شناسان،‌ عوامل دیگری مانند فشار اتمسفری بالا، ‌مانع از زندگی از نوعی که می‌شناسیم بر روی این سیاره می‌شود.
 
در مجموع،‌ این کشف، با وجود همه نظریات حتی متناقضی که وجود دارد، ‌علاوه بر این که دانشمندان را بر آن داشته که به بررسی این ابرزمین بپردازند، راهی تازه برای یافتن سیاره‌های قابل حیات دیگر و به نوعی امیدی تازه در این راه پدید آورده است.

آینده نامعلوم مریخ نورد ناسا در آستانه ششمین سالگرد فرود بر سطح سرخ
ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٩  
مریخ نورد اسپیریت شش 6 سال است که به اکتشافات فضایی در مریخ می پردازد و این در حالی است که ممکن است با فرا رسیدن زمستان سرد مریخی به دلیلی برخی از مشکلات از کار بیفتد.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "nasa.gov" ، مریخ نورد اسپیریت در روز سوم ژانویه 2004 میلادی با موفقیت بر روی سطح مریخ فرود آمد و درست 21 روز بعد در تاریخ 24 ژانویه 2004 دوقلوی آن یعنی مریخ نورد آپورچونیتی نیز به سطح مریخ رسید.
انتظار می رفت هردوی آنها حداکثر 3 ماه بر روی مریخ به فعالیت بپردازند ولی تا کنون شش سال زمینی، معادل 3.2 سال مریخی است که به فعالیت خود ادامه می دهند.
چرخ های بزرگ اسپیریت که در دام تله شنی افتاده است مانع از حرکت این مریخ نورد شده است. به همین خاطر کارشناسان ناسا نمی توانند برای بقای این مریخ نورد که همان دریافت انرژی خورشیدی است کاری کنند. گروه مریخ نورد ناسا ممکن است نتوانند صفحات خورشیدی این مریخ نورد را در زمستان سرد مریخی به سوی خورشید متمایل کند تا انرژی خورشیدی لازم را دریافت کند.
9 ماه پیش چرخهای اسپریت گرفتار یک تله شنی شد. تلاش ها برای رهایی از این دام شنی موجب شد تا مریخ نورد از راستای مناسب منحرف شود. ناتوانی مریخ نورد برای استفاده از همه 6 چرخ برای راندن وضع را از آنچه که بود بدتر کرد. چرخ راست جلویی اسپریت در سال 2006 از کار افتاده بود و چرخ راست عقبی نیز یک ماه پیش خراب شد.
به شکل شگفت انگیزی چرخ راست جلویی به صورت متناوب دوباره شروع به کار کرده است. کار کردن با 4 یا 5 چرخ برای عبور از دام های شنی مناسب نیست.آخرین تلاش ها برای نجات نیز باعث شده است این مریخ نورد بیشتر در شن فرو رود.
اگر مریخ نورد اسپیریت نتواند از این دام شنی رهایی پیدا کند نمی تواند صفحه خورشیدی خود را به سمت خورشید متمایل کرده و احتمالاً در زمستان سرد مریخی از کار خواهد افتاد.
اسپیریت در نیمکره جنوبی مریخ قرار دارد و اکنون در آنجا پاییز مریخی را تجربه می کند و بخشی از روز می تواند نور خورشید را برای تامین نیروی الکتریکی دریافت کند. ولی با گذشت زمان ممکن است از دریافت انرژی خورشیدی آن به خاطر کج شدن از راستای خورشید کاسته شود.

سفر به اعماق 12 میلیارد سالی فضا با ابزار جدید رصدخانه "هرشل"
ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  
یک بسته ابزاری جدید برای رصدخانه فضایی مدارگرد ‌٢/٢ میلیارد دلاری هرشل که در ماه مه گذشته از سوی سازمان فضایی اروپا (اسا) پرتاب شد، یکی از مفصل‌ترین مجموعه مشاهدات و تصاویر از فضا را که قدمت آنها به ‌١٢ میلیارد سال پیش باز می‌گردد، تهیه کرده است.
 به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "herschel.esac.esa.int" ، بخشی از طراحی این بسته بر عهده دانشگاه کلورادوی آمریکا بوده است.
 
جیسون گلین، استادیار دانشگاه کلورادو و محقق پروژه راه‌اندازی این وسیله جدید موسوم به SPIRE یا "گیرنده تصویری طیفی فتومتریک" می‌گوید: تصاویری که ماه دسامبر از این دستگاه به دست آمده هزاران کهکشان‌ تازه کشف شده را در مراحل اولیه شکل گیری‌شان نشان داده‌اند.
 
تصاویر جدید با همکاری بیش از ‌١٠٠ اخترشناس از شش کشور مختلف تجزیه و تحلیل شده‌اند.
 
هرشل که مجهز به سه دوربین از جمله SPIRE است از پایگاه فضایی اروپا در گویانای فرانسه پرتاب شد.
 
هرشل که قطر آن یک و نیم برابر بزرگتر از تلسکوپ هابل است در فاصله نزدیک به یک میلیون مایلی از زمین در مدار می‌گردد.
 
جدیدترین تصاویر و رصدهای SPIRE در صورت فلکی دب اکبر به دست آمده اند.
 
ماموریت اصلی هرشل بررسی نحوه شکل گیری کهکشان‌های اولیه و چگونگی تکامل آنها تا به امروز است.
و همچنین
اخترشناسان اعلام کردند: تلسکوپ جدید اروپایی "هرشل" در حال حاضر مشغول مطالعه و بررسی روی ستاره مرده‌ای است که جرم آن 30 تا 40 برابر خورشید ما است.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "space.com" ، این ستاره موسوم به "VY Canis Major" در روزهای پایانی عمر خود تحت تحلیل و آزمایشات اسپکتروسکوپی هرشل قرار گرفته است.
 
این ستاره در واقع بزرگترین ستاره‌ای است که تاکنون در علم نجوم شناخته شده است.
 
"VY Canis Major" یک ستاره غول پیکر قرمز رنگ است که در حال به پایان رساندن سوخت هسته‌یی خود می‌باشد. این ستاره ممکن است هر لحظه در قالب یک ابرنواختر منفجر شود و مقادیر بسیار انبوهی از کربن، اکسیژن و نیتروژن را به درون فضای بین ستاره‌یی آزاد کند.
 
گفتنی است، هرشل در ماه مه سال جاری به فضا پرتاب شد.

در مناطق جدیدی از ماه که انتظار نداشتیم آب پیدا شد
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  

   از نظر علمی وجود آب بصورت مایعی پایدار در دمای 167- امکان ندارد. در نتیجه باید در مکانهایی سرد نظیر قطب‌های ماه یا گودال‌هایی که نور خورشید را دریافت نمی‌کنند آب به شکل یخ تجمع کرده باشد. اما فضا‌پیمای LCROSS ناسا در مهر ماه امسال پس از برخورد با چنین گودالی در سطح ماه، بنام کابئوس (Cabeus)، آب پیدا کرد.

 

 به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "space.com" ، اما رصد های اخیر مدار‌گرد اکتشافی ماه (LRO)، نشان می­دهد که بسیاری از مناطقی که در نزدیکی قطب جنوب همیشه در سایه هستند خشک و مناطقی که نور دریافت می‌کنند مرطوب می‌باشند.
 
این رصدها به دنبال آزمایش­های "آشکارساز نوترونی ماه" (LEND)، که با سنجش میزان نوترون‌هایی که از ماه ساتع می‌شود امکان وجود آب را بررسی می‌کند، انجام شد. آب و مواد دیگری که در ساختار آنها هیدروژن وجود دارد باعث کاهش تعداد نوترونهای پایدار می‌شوند.
 
LEND به بررسی 37 گودال در مناطق همیشه تاریک که نزدیک به قطب جنوب هستند پرداخت و تنها در 3 گودال به نام‌های کابئوس، فاستینی وشوماخر، مقادیر قابل توجهی هیدروژن یافت شد. چند منطقه آشکار دیگر نیز وجود هیدروژن را نشان می‌دهند.

کشف منشائی جدید برای پیدایش دنباله‌دارها
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  
دانشمندان آمریکایی در پژوهش جدیدی ادعا کرده‌اند که منشا دنباله‌دارها فقط از حاشیه منظومه شمسی نیست بلکه این اجرام آسمانی از درون منطقه‌ای به نام ابر Oort نیز منشا می گیرند.
 
اخترشناسان دانشگاه واشنگتن در سیاتل یک مدل شبیه‌سازی رایانه‌یی از ابردنباله‌دارها تهیه کرده‌اند که این ابر منظومه شمسی را فرامی‌گیرد.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "space.com" ، این تحقیق نشان می دهد که ابر مزبور ممکن است به اندازه‌ای که در گذشته تصور می شد حاوی مواد تشکیل دهنده دنباله‌دارها نباشد. پیش از این تصور می شد که دنباله‌دارها فقط از خارج ابر Oort منشا می گیرند یعنی منطقه‌ای که به عنوان حاشیه منظومه شمسی تعریف می شود اما در تحقیق جدید معلوم شد منشا دنباله‌دارها فقط حاشیه منظومه شمسی نیست بلکه این اجرام آسمانی از داخل ابر Oort نیز منشا می گیرد.
 
این یافته می تواند یک مشکل بسیار قدیمی در زمینه مدل‌های مربوط به نحوه شکل‌گیری سیارات را حل کند.
 
دنباله‌دارهای قدیمی که بیش از 200 سال به دور مدار خورشید چرخیده‌اند از تمام راستاها در آسمان می آیند و این مشاهده باعث شده که دانشمندان مدت زیادی بر این باور باشند که دنباله‌دارها از یک هاله منتشر شده از اجرام یخی یا ابر Oort که اطراف منظومه شمسی را گرفته است، بیرون زده‌اند.
 
این اجرام احتمالا از همان صفحه‌ای از مواد شکل گرفته‌اند که سیارات را بوجود آورده اما توسط دو سیاره مشتری و کیوان چندین میلیو‌ن سال پس از تولدشان، به بیرون پراکنده شدند.
 
ناتان کایب، محقق اصلی این پژوهش، نتایج مطالعات خود را در این زمینه اخیرا در نشست انجمن نجوم امریکا ارائه کرده است.

ایستگاه بین المللی فضایی تا سال 2020 در مدار زمین می ماند
ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  
سازمان های فضایی که در طرح ساخت و ساز ایستگاه بین المللی فضایی مشارکتدارند، در مورد ادامه فعالیت این ایستگاه دستکم تا سال 2020 در مدار زمینتوافق کردند.
 
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "rt.com" ، این شرکا اکنون توافق کرده اند که ایستگاه بین المللی فضایی تا سال 2020به کار خود ادامه دهد.
"
ویتالی لوپوتا" رییس و طراح ارشد سازمان فضایی روسیه "انرجیا "Energia، گفت: این توافق نامه ظرف یک دو ماه آینده امضا می شود
.
انرجیا تولیدکننده فضاپیمای روسی سایوز است
.
وی افزود: سازمان فضایی آمریکا ادامه حیات بیشتری را برای این ایستگاه فضایی تا سال 2028 اعلام کرده است
.
ایستگاه بین المللی فضایی بلندپروازانه ترین و پرهزینه ترین ترین طرح ساخت بشر است
.
کار ساخت و ساز این ایستگاه در نوامبر سال 1998 آغاز شد و امروز ایستگاه بین المللی فضایی به یک سازه 330 تنی تبدیل شده است
.
بر اساس آخرین برنامه ریزی قرار بود این ایستگاه تا سال 2015 به فعالیت خود ادامه دهد.

سیارک های خرد شده احتمالا با ناپدیدشدن دایناسورها ارتباط دارند
ساعت ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  
ستاره شناسان شئی شبیه ستاره دنباله دار کشف کرده اند که معتقدند بر اثربرخورد دو سیارک ایجاد شده است. آنان حدس می زنند که این شئی احتمالا بابرخورد شدید یک سیارک به زمین که میلیون ها سال پیش موجب کشته شدندایناسورها شد، ارتباط دارد.
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "reuters.com" ، این شئی که با نام P/2010 A2 شناخته می شود هفته گذشته که "تلسکوپ فضایی هابل" آن را کشف کرددر فاصله حدود 90 میلیون مایلی (144 میلیون کیلومتر) از زمین در کمربنداصلی سیارکی میان مریخ و مشتری می چرخید.
"
دیوید جویت" از "دانشگاه کالیفرنیا" در لوس آنجلس به رویترز، گفت: حقیقت این است که ما همچنان در تلاشیم تا به معنی وجودی این شئی پی ببریم. به احتمال زیاد این شئی نتیجه برخوردی است که به تازگی میان دو سیارک رویداده است
.
وی افزود: اگر چنین باشد این اولین موردی است که مشاهده کرده ایم از یک برخورد سیارکی بوجود آمده است
.
جویت گفت: این شئی شبیه یک ستاره دنباله دارد است اما هسته آن از دمشجدا شده است که ظاهری بسیار عجیب دارد و ما پیش از آن چیزی شبیه آنراندیده بودیم
.
مطالعه این شئی -- و تحقیقات برای کشف موارد مشابه -- درک دانشمندانرا از اینکه چگونه سیارک ها ازهم پاشیده می شوند، بهبود می بخشد. ایناطلاعات می تواند در آینده برای پیشگیری از برخورد یک سیارک به زمین مفیدباشد
.
وی افزود: چیزی که می خواهیم بفهمیم این است که سیارک ها چگونه به یکدیگر برخورد کرده و یکدیگر را ویران می کنند
.
این موضوع می تواند به ما در درک چگونگی ویران شدن یک سیارک و پیشگیری از برخورد یک سیارک به زمین کمک کند
.
دانشمندان معتقدند که یک ستاره دنباله دار غول پیکر یا سیارک که حدود 65 میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد احتمالا با ایجاد گرد و غبار و یاابرهای شیمیایی که جلوی خورشید را گرفتند و یا با ایجاد حریق های خودبخودیدر سراسر جهان ، موجب انهدام دایناسورها شده است
.
محاسبات نشان می دهد که مدار P/2010 A2 با گروهی از سیارک ها که بهخانواده "فلورا" معروف هستند، ارتباط دارد. سیارکی که موجب انهدامدایناسورها شد از خانواده فلورا بود.

ناسا: پلوتو مانند زمین فعال و پویاست
ساعت ۱۱:۳٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  

محققان ناسا به شواهدی دست یافته اند که نشان می دهد سیاره کوتوله پلوتودیگر یک توپ یخی و سنگی نیست بلکه مانند زمین یک جهان پویا با تغییرات جویو فصلی چشمگیر است.

 به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش های فلکی ـ نجومی به نقل از سایت "reuters.com" ، تصاویر تلسکوپ فضایی هابل نشان دهنده یک جهان یخیتیره رنگ لکه لکه است که تغییرات فصلی را می توان بصورت لکه های روشن برروی سطح پلوتو مشاهده کرد.
ستاره شناسان می گویند در حالی که پلوتو بطور چشمگیری درحال قرمزترشدن است نیمکره شمالی روشن آن، بیشتر رو به روشنی گذاشته است. در حقیقتاحتمالا این تغییرات نتیجه تصعید یخ های سطحی بر روی قطب رو به خورشید وسپس یخ زدن دوباره بر روی قطب پشت به خورشید در فاز بعدی چرخه فصلی 248ساله آن است
.
ظاهرا این تغییرات رنگی طی یک دوره دو ساله از سال 2000 تا 2002 روی داده است
.
دانشمندان می گویند باید تصاویر تلسکوپ هابل در سال 1994 را با تصاویر 2002 و 2003 بمنظور جستجوی برخی نشانه های تغییرات فصلی و جوی مقایسه کنند
.
پلوتو با قطری کمتر از هزار و 500 مایل در لبه منظومه شمسی قراردارد. این سیاره کوتوله آن قدر از خورشید دور است که 248 سال طول می کشدتا یکبار به دور زمین بگردد.

HAPPE NEW YEAR 1389
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩  

سال نو بر همه مردم جهان به خصوص ایرانیان عزیز مبارک

HAPPE NEW YEAR 1389

نوروز طلیعه ظهور زرتشت و یادگار صداقت جمشید و میراث ماندگار کوروش و آیین ماندگار قوم آریا و روز صلح و دوستی که از سوی سازمان ملل متحد نامگذاری شده و یک آیین و روز جهانی محسوب می شود بر همه ایرانیان و مردم جهان مبارک

فرا رسیدن سال 14089 اهورایی 7032 میترایی آریایی 6760 آشوری 3748 زرتشتی 2569 شاهنشاهی و 1389 خورشیدی مبارک و برای همه شما عزیزان آرزوی موفقیت و پیروزی تو تک تک لحظه هاتون خواستارم.

یادمان باشد این روز یادگار قوم پاک آریاست