Scientific Information

زندگي تكثير ثروتی است كه نامش محبت است

 
ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸۸  

اطلاعیه

 

سلام بر همه شما کاربران عزیز

من خشایار طهماسبی مدیر سایت هستم در بخش نظرات کاربران وقتی رفتم دیدم چند نفر سودجو و کاربر... حرف هایی نامربوط و ناشایست که نشانگر شخصیت خانوادگی شان هست زده اند و فحش هایی نوشتند خواستم بگم هر کس هر نظری که می دهد IP او ثبت می شود طوری که ادرس منزل و شماره منزل کسی که مراعات نمی کند و حرف های ناشایستی می زند ثبت می شود من این بار را نادیده می گیرم ولی اگر از سوی هر کس تکرار شود یا چیز نامربوطی مثل فحش و ناسزا و ... بنویسد مراجع قانونی را مطلع و با وی پیگرد قانونی می شود به طوری که از کرده خود پشیمان می شود.

از قدیم گفتند: "سری که درد نمی کنه دستمال چرا می بندی" و یا "زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد"

 

منتظر نظرهای درست و شایسته که نشانگر شخصیت شماست هستم.

 

با تشکر خشایار طهماسبی مدیر سایت


کلمات کليدي:
فریاد هاوکینگ از سیاه‌چاله شنیده می‌شود؟
ساعت ۳:٥٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸۸  

محققان موفق شده‌اند با استفاده از چگالش بوز-اینشتین، سیاه‌چاله‌ای برای امواج صوتی ایجاد کنند و با کمک آن به آزمون دقیق‌تر تئوری تابش هاوکینگ بپردازند.

به گزارش نیوساینتیست، این سیاه‌چاله مصنوعی که به جای نور، صوت را به دام می‌اندازد، با هدف اثبات نظریه تابش هاوکینگ توسط دانشمندان طراحی و ساخته شده است. تئوری تابش که حدود 30 سال پیش توسط استیفن هاوکینگ، فیزیکدان نامی انگلیسی مطرح شده، توضیح می‌دهد سیاه‌چاله‌ها نه کاملا سیاه، که خاکستری‌اند و مقداری انرژی از آنها تبخیر می‌شود. هاوکینگ پیش‌بینی کرد میلیاردها سال قبل که جهان تازه به وجود آمده بود، ریزسیاه‌چاله‌هایی نیز تشکیل شدند که از آن زمان تاکنون تبخیر شده‌اند و اکنون باید در آستانه انفجار باشند.

سیاه‌چاله‌ها وقتی به وجود می‌آیند که ماده به‌قدری متراکم شود تا هیچ‌چیز نتواند از گرانش قدرتمند آن بگریزد. در این شرایط که به نقطه تکینی موسوم است، گرانش آن‌قدر عظیم است که حتی نور نمی‌تواند از مرزهای این جسم که افق رویداد نامیده می‌شود، عبور کند. گویی این جسم به چاله‌ای تاریک تبدیل شده که هیچ چیز از آن نمی‌تواند بیرون بیاید.

اما فیزیکدانان توانسته‌اند سیاه‌چاله‌ای با این خصوصیات را برای به دام انداختن صدا ایجاد کنند. آنها با استفاده از حالت خاصی از ماده به سرعتی بالاتر از سرعت متوسط صوت دست یافته‌اند و به‌وسیله آن، تله‌ای برای امواج صوتی ایجاد کرده‌اند. برای درک بهتر محیط این دام، ماهی‌ای را در نظر بگیرید که می‌خواهد در رودخانه‌ای پرشتاب شنا کند. صدا هم مانند این ماهی، میان جریان طوفان‌وار افق رویداد به دام خواهد افتاد.

حالت کوانتومی


علم فیزیک برای تولید این سیاه‌چاله‌ها از حالت خاصی از ماده که چگالش بوز- اینشتین نامیده می‌شود، بهره می‌گیرد. این حالت کوانتومی از ماده که معمولا حالت پنجم ماده نامیده می‌شود، در دماهای بسیار پایین و نزدیک به صفر مطلق (حدود 273 درجه سانتی‌گراد زیر صفر) اتفاق می‌افتد و طی آن، مجموعه اتمها مانند یک اتم واحد رفتار می‌کنند.

اریک کرنل از دانشگاه کلرادو که همراه با دو دانشمند دیگر، جایزه نوبل فیزیک 2001 / 1380 را برای گسترش چگالش بوز -اینشتین بدست آورد؛ در این‌باره می‌گوید: «این مواد به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که ذرات آنها سرعت حرکتی مافوق صوت دارند، به همین دلیل فیزیکدانان برای ایجاد سیاه‌چاله صوتی به سراغ آنها رفته‌اند».

محققان ابتدا حدود 100 هزار اتم روبیدیوم باردار را تا دمای چند میلیاردیم بالای صفر مطلق سرد کرد و آنها را درون یک میدان مغناطیسی به‌دام انداخت. سپس با استفاده از پرتوی لیزر، یک چاه پتانسیل الکتریکی ایجاد کردند تا اتم‌ها را جذب کند و باعث شود در اطراف آن، سرعتی بالاتر از سرعت صوت در ماده داشته باشد.

این مرحله جریان مافوق صوتی را ایجاد می‌کند که حدود 8 هزارم ثانیه دوام می‌آورد و به صورت موقت، سیاه‌چاله‌ای صوتی را به وجود می‌آورد که قادر است، صدا را در میان بگیرد و به آن اجازه عبور ندهد. نتیجه چنین آزمونی می‌تواند بسیار جالب توجه باشد و به شناخت بهتر تابش هاوکینگ منتهی شود.

تابش هاوکینگ


مکانیک کوانتوم می‌گوید جفت ذره‌ها به خودی خود می‌توانند حتی در فضای خالی نیز وجود داشته باشند. این جفتها که از یک ذره و پادذره تشکیل شده‌اند، برای لحظه‌ای بسیار‌کوتاه به وجود می‌آیند، سپس یکدیگر را خنثی می‌کنند و ناپدید می‌شوند.

اما در دهه 1970 / 1350، هاوکینگ نظریه جدیدی را مطرح کرد. مطابق نظر او اگر این جفت نزدیک به لبه سیاه‌چاله به‌وجود آمده باشند، امکان دارد یکی از این ذرات پیش از خنثی کردن دیگری به درون سیاه‌چاله فرو رود و جفت دیگر را بیرون از افق رویداد رها کند. از دید مشاهدهکنندگان، ذره رها‌شده می‌تواند مانند تابشی به‌نظر برسد. در سیاه‌چاله‌های صوتی، تابش هاوکینگ به صورت ذره‌گونه‌هایی از انرژی ارتعاشی به نام فونونها ظهور می‌کند.

آزمون تجربی تئوری تابش هاوکینگ می‌تواند موفقیت بزرگی برای دانش فیزیک به حساب بیاید. شان کرول، اختر‌فیزیک‌دان در‌این‌باره می‌گوید: «هاوکینگ می‌بایست جایزه نوبل را به‌دلیل یکی از کارهایش دریافت می‌کرد، اما این می‌تواند چیزی بیش از انتخاب مسیر درست برای ما باشد. این تئوری بر‌می‌گردد به اصول بنیادی در مکانیک‌کوانتوم که نشان می‌دهد در فضای خمیده حاصل از گرانش، مکانیک‌کوانتوم چگونه عمل می‌کند. علاوه بر آن‌هم از لحاظ ریاضی نیز به درک تورم (انبساط فوق‌العاده سریع جهان بلافاصله پس از انفجار بزرگ) کمک می‌کند. تشخیص تابش هاوکینگ در علم نجوم کار ساده‌ای نیست، چون تابش حاصل از تبخیر سیاه‌چاله‌ها به وسیله منابع پر‌قدرت انرژی مانند تابش زمینه کیهانی محو می‌شود».

استفاده از پالس لیزر


عده‌ای دیگر از محققان در تلاشند با استفاده از پرتوهای نور در آزمایشگاه، رؤیت تابش هاوکینگ را امکان‌پذیر کنند. سال گذشته گروهی تحقیقاتی موفق شد با استفاده از فیبر نوری و این پدیده که طول‌موج‌های متفاوت نور با سرعتهای متفاوت درون آن حرکت می‌کنند، نوعی افق رویداد مصنوعی ایجاد کند.

این گروه با فرستادن پالس نسبتا کند لیزر درون فیبر‌نوری کار را آغاز کرد. این حرکت موجی باعث تغییر خواص نوری فیبر شد. به همین دلیل پالس دوم که با سرعتی بالاتر فرستاده شده بود، پشت افق رویداد حاصل از موج اول گرفتار شد و به شکل مؤثری از حرکت ایستاد.

برخی پژوهشگران معتقدند هنوز ممکن است راهی نجومی برای کشف تابش هاوکینگ وجود داشته باشد؛ چراکه هر قدر سیاه‌چاله‌ها کوچک‌تر باشند، تابش قوی‌تری خواهند داشت. شاید تبخیر سیاه‌چاله‌های میکروسکوپی که بلافاصله پس از مهبانگ به وجودآمده‌اند، توسط تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی قابل دریافت باشد.


نقض قانون ماکس پلانک در فواصل کوتاه
ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸۸  

فیزیکدانان MIT با نقض قانون "ماکس پلانک" در مورد فواصل کوتاه نشان دادند که انتقال گرما در فواصل بسیار کوتاه کمتر از 10 نانومتر می تواند هزار برابر شدیدتر از پیش بینی های قانون این دانشمند آلمانی باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، ماکس پلانک فیزیکدان آلمانی در سال 1900 قانون پرتوهای جسم سیاه را ارائه کرد. این قانون روش پراکندگی گرما را در طول موجهای مختلف تابش از یک جسم ایده آل بدون قابلیت انعکاس نشان می دهد. به این جسم ایده آل غیر قابل انعکاس، جسم سیاه گفته می شود.

این قانون بیان می دارد که تابش گرمای مرتبط با طول موجهای مختلف، یک الگوی دقیق دارد که با دمای جسم تغییر می کند.

اکنون دانشمندان موسسه تکنولوژی ماساچوست نشان دادند که این قانون تنها در مورد فواصل دور و در مقیاسهای بزرگ صادق است و در مورد فواصل کوچک نقض می شود.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8b/MaxPlanckWirkungsquantums20050815_CopyrightKaihsuTai.jpg

این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "ماکس پلانک بسیار دقیق بود و تائید کرده بود که این تئوری تنها برای سیستمهای بزرگ اعتبار دارد اما نمی دانست که پیش بینی هایش در چه شرایطی قبل بررسی هستند."

براساس گزارش نانو لترز، این پژوهشگران با استفاده از یک سطح فلزی و یک سطح شیشه ای بسیار کوچک و یک میکروسکوپ با نیروی اتمی توانستند تغییرات دمایی را که میان این دو جسم مبادله می شود با دقت بسیار بالایی اندازه گیری کنند.

به این ترتیب دریافتند که در فاصله 10 نانومتر (10 میلیاردیوم متر) انتقال گرمایی می تواند هزار برابر شدیدتر از پیش بینی های قانون پلانک باشد.


اندازه‌گیری کوچکترین ابر ستاره
ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸۸  

 

جام جم آنلاین: منجمان انستیتو فیزیک فضایی فرانسه نخستین بار موفق شدند اندازه های کوچکترین ابر ستاره را که خارج از منظومه شمسی قرار دارد مشخص کنند.

به گزارش واحد مرکزی خبر ، با این که این ستاره تنها یک و شش دهم درصد از زمین بزرگتر است جرم آن بیست برابر جرم زمین است.

این ابر ستاره در ماه فوریه سال جاری کشف شده است و 500 سال نوری با کره زمین فاصله دارد.

ابر ستاره خیلی به خورشید شبیه و به رنگ نارنجی است و فقط 7 درصد از خورشید سبک تر و کمی از آن خنک تر است.


کشف آمینو اسید در ذرات به جامانده از ستاره دنباله دار
ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸۸  
کشف آمینو اسید در ذرات به جامانده از ستاره دنباله دار
کشف آمینو اسید در مواد به جا مانده از ستاره های دنباله دار برای اولین بار می تواند نشانه حضور گسترده عوامل تشکیل دهنده حیات در فضا باشند.

[ نجوم و اخترفیزیک ]
   
   


کشف آمینو اسید در مواد به جا مانده از ستاره های دنباله دار برای اولین بار می تواند نشانه حضور گسترده عوامل تشکیل دهنده حیات در فضا باشند.


به گزارش خبرگزاری مهر ، محققان موفق به یافتن نشانه هایی از عوامل اصلی سازنده حیات در غبارهایی شده اند که از دنباله ستاره های دنباله دار به جا مانده اند کشفی که می تواند پراکندگی عوامل بنیادین حیات در کهکشانها را به اثبات برساند.

دانشمندان مرکز فضایی گدارد ماده ای به نام گلیسین یکی از آمینو اسیدهای ساده و از عوامل موثر در تشکیل حیات را در نمونه های به دست آمده از ستاره دنباله دار wild 2 به دست آوردند. این نمونه توسط فضاپیمای استرادوس ناسا که در سال 2006 در صحرای یوتا سقوط کرد به دست آمده است.

به گفته محققان با کشف این ماده اکنون می توان مطمئن بود که ستاره های دنباله دار عامل انتقال آمینو اسیدها به زمین بوده اند. آمینو اسیدها در گذشته در شهاب سنگها نیز مشاهده شده بودند اما این اولین باری است که این ذرات حیاتی در ستاره های دنباله دار کشف می شوند.

فضاپیمای استرادوس در سال 1999 مسافرت 2.9 بیلیون مایلی خود را در فضا آغاز کرد و پنج سال پس از آغاز ماموریت موفق به مشاهده ستاره دنباله دار wild 2 شد. استرادوس با پرواز در ارتفاع 236 کیلومتری از ستاره دنباله دار از میان دنباله ستاره عبور کرده از غبارها و گازهای آن نمونه برداری کرد.

به گفته محققان ماده گلیسین در ابتدا چند ماه پس از فرود فضاپیما شناسایی شد و سالهای پس از آن به منظور تعیین هویت ماده کشف شده سپری شده است.

بر اساس گزارش لس آنجلس تایمز، محققان با وجود اینکه کشف گلیسین در دنباله ستاره wild 2 را کشفی بزرگ و ارزشمند می دانند اما در عین حال معتقدند کنار هم قرار گرفتن مواد مورد نیاز تشکیل حیات در زمین، نمی تواند مدرکی محکم برای اثبات چگونگی آغاز حیات باشد و برای یافتن پاسخ این سوال همیشگی تحقیقات همچنان باید ادامه داشته باشد.


بزرگترین کسوف تاریخ بشر رخ داد
ساعت ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ امرداد ۱۳۸۸  
جام جم آنلاین: بزرگترین خورشید گرفتگی قرن بیست و یکم امروز - چهارشنبه - مناطقی از هند و چین را در بر گرفت. این خورشید گرفتگی حداکثر شش دقیقه و 39 ثانیه طول کشید و حدود دو میلیارد نفر شاهد رویداد بی سابقه در تاریخ بشریت بی سابقه بودند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، این خورشیدگرفتگی طولانی ترین زمان خورشیدگرفتگی کامل تا سال 2132میلادی خواهد بود.

بر اساس این گزارش، خورشیدگرفتگی کامل در هند حدود سه تا چهار دقیقه و در استان شانگهای چین حدود پنج دقیقه صورت گرفت.

واحد مرکزی خبر هم گزارش داد: گروه انجمن نجوم آماتوری ایران برای رصد این خورشید گرفتگی راهی چین شده است.

در تهـران این خورشید گرفتگی به سختی قابل رویت بود زیرا ساعت شش و پنج دقیقه، خورشید در حالی طلوع کرد که گرفتگی، مراحل پایانی خود را طی می کرد و تنها 7 درصد سطح خورشید زیر ماه پنهان شده بود.

زهرا مبینی مدیر بخش علمی مرکز نجوم و ستاره شناسی تهران نیز در گفت و گو با ایرنا، کسوف امروز را طولانی ترین خورشید گرفتگی قرن 21 خواند و اظهارداشت: این پدیده سه قاره را پشت سر گذاشت و از کشور هند آغاز شد در مناطق شرقی کشور ما نیز به صورت جزئی در صبح هنگام طلوع خورشید ساعت 5:27 قابل مشاهده بود.

وی افزود: این خورشیدگرفتگی هند، نپال، چین، ژاپن و برخی جزایر ژاپن و
اقیانوس آرام را در برمی گیرد.
مبینی ادامه داد: ابتدای این خورشیدگرفتگی از هند بود و جایی که سایه ماه با زمین ساعت 23 و 58 دقیقه به وقت جهانی امروز در شهری به اسم لیپورال در ایالات ارسای هند رخ داد.

به گفته وی این پدیده زمانی به اتمام رسید که خورشید در کشور ما طلوع کرد.

مبینی ادامه داد: خورشیدگی گرفتگی وقتی رخ می دهد که کره خورشید، ماه و زمین در یک راستا قرا بگیرند و ماه در یکی از گره ها باشد در این حالت اگر ماه خیلی نزدیک زمین باشد برخی از نقاط ماه را به صورت گرفت کامل و برخی را به صورت نیمه سایه می بینیم.

مدیر بخش علمی مرکز نجوم و ستاره شناسی تهران اظهار داشت: این پدیده 30 تیرماه، ساعت 17 و 20 دقیقه به وقت جهانی به اوج خود می رسید که در این حالت فاصله ماه از زمین 357هزار و 463 کیلومتر است.

مبینی افزود: اولین برخورد مخروط نیمه سایه ماه به زمین ساعت 23 و 58 دقیقه به وقت جهانی بود و پدیده گرفتگی جزئی 5 و 12 دقیقه به وقت جهانی رخ داد.

به گفته وی این پدیده سی و هشتمین خورشیدگی از هفتاد و پنجمین خورشیدگرفتگی معروف سری ساروس 132 است.

مبینی ادامه داد: این خورشیدگرفتگی طولانی ترین کسوف سال جهانی نجوم بود و در مسیر این گرفت هر چه به سمت شرق پیش می رفتیم مدت زمان گرفت کامل افزایش می یافت.

وی افزود: از این رو در جزایر جنوبی کشور ژاپن بیشترین زمان گرفت دیده می شود و اکثر گروههای رصدی جهان برای رصد این پدیده به شرق آسیا سفر خواهند کرد.

به گفته وی این پدیده در ایران نیز در بخشهای شرقی کشور به صورت گرفت جزئی قابل رویت بود و هرچه به سمت شرق پیش رفتیم مدت زمان گرفت کاهش می یافت.

مبینی، بیشترین زمان گرفت در ایران در منطقه "کوهک" در مرز ایران و پاکستان اعلام کرد و گفت: رصد گران برای رصد این پدیده نجومی به قسمتهای شرقی کشور سفر کردند.